niedziela, marzec 20th, 2011 | Author: admin

Instalacje klimatyzacji w szpitalnych salach operacyjnych muszą spełniać szereg wymagań, nietypowych dla innych zastosowań systemów klimatyzacyjno-wentylacyjnych. Najważniejszym wymogiem jest ograniczenie do minimum ilości bakterii w powietrzu szczególnie na salach operacyjnych.

Dostarczanie dużych ilości, praktycznie sterylnego powietrza, do strefy operacyjnej wiąże się z koniecznością utrzymania strefy obwodowej, gdzie następuje mieszanie się powietrza obiegowego z powietrzem z sali operacyjnej. Wystarczająco duże wymiary strefy operacyjnej uzyskuje się, gdy powierzchnia stropu nawiewnego wynosi np. 3,2×3,2m. Nawiewnik taki dostarcza 8000-10 000 m3/h powietrza, przy czym wystarczająca ilość powietrza zewnętrznego wynosi 1200-1500 m3/h. Do utrzymania sterylności sali operacyjnej, gdy nie są wykonywane operacje wystarczy nawiew wyłącznie oczyszczonego powietrza obiegowego.

Przyczyny wysokich kosztów w szpitalnictwie.
Realizując inwestycję szpitalną należy liczyć się z kosztami inwestycyjnymi oraz eksploatacyjnymi. W praktyce inwestorzy zwracają uwagę jedynie na koszty inwestycyjne, przywiązując zbyt małą wagę do szeroko pojętych kosztów eksploatacji. Sytuację tę obrazuje zamieszczona ilustracja bez podpisu, w której inwestycję oraz późniejsze koszty pokazano w postaci góry lodowej.
Zastosowanie ekonomicznego systemu klimatyzacji sal operacyjnych skutkuje osiągnięciem oszczędności o dwojakim charakterze - po pierwsze redukuje koszty eksploatacyjne, a po wtóre redukuje koszty towarzyszące poprzez:
- zminimalizowanie odsetka infekcji,
- redukcję ilości antybiotyków,
- redukcję ilości krwi do transfuzji.

Proponowane rozwiązania
Przede wszystkim proponuje się zastosowanie stropów nawiewnych gwarantujących laminarną strugę wypływającego powietrza. Strop wyposażony jest w moduł powietrza obiegowego, filtr absolutny i laminaryzator. Przyjmujemy strop o wymiarach 3,2×3,2 m, tak aby objąć zasięgiem strefy czystej stół operacyjny, zespół operacyjny oraz instrumentarium. Zapisy określające minimalne wymiary w obrysie stropów jako 3,2×3,2 m pojawiają się obecnie w normach europejskich (np. szwajcarskiej). Efekt zastosowania stropu pokazuje rys. 5.


Rys. 4. Obszar czysty przy zbyt małym stropie nawiewnym


Rys. 5. Strop nawiewny o wymiarach zgodnych z normami europejskimi

W celu spełnienia kryterium prędkości strugi powietrza strop taki, pracować powinien przy wydatku powietrza 8000 - 10 000 m3/h. Oczywiście praca stropu tylko na powietrzu zewnętrznym pociągałaby za sobą wysokie koszty eksploatacyjne wentylacji. Stąd też narodził się pomysł wykorzystania powietrza obiegowego z sali operacyjnej, zmieszania go z niezbędną ilością powietrza zewnętrznego i po przepuszczeniu łącznego strumienia przez filtr absolutny ponownego wprowadzenia do sali. Ilość świeżego powietrza stanowi jedynie ok. 15% mieszaniny. Skutkuje to tym, że efektywnie działający strop nawiewny potrzebuje jedynie 1200-1500 m3/h świeżego powietrza. Konsekwencje tego faktu pokazane zostały w postaci bilansu kosztów w załączniku do prezentowanego artykułu. W celu zabezpieczenia laminarnego strumienia powietrza przed zakłóceniami stosuje się fartuchy osłaniające.


Rys. 7. Przekrój stropu nawiewnego

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.